تولید کویل های فولادی گالوانیزه عمدتاً شامل دو فرآیند است:-گالوانیزه گرم و گالوانیزه الکترو-. گالوانیزه گرم{3}} مستلزم فرو بردن سیم پیچ فولادی در حمامی از روی مذاب برای تشکیل یک پوشش روی نسبتاً ضخیم است، در حالی که گالوانیزه الکترو{4}} یک لایه روی را از طریق الکترولیز بر روی سطح رسوب می دهد و در نتیجه یک پوشش نازک تر اما یکنواخت تر ایجاد می شود. هر فرآیند دارای ویژگی های متمایز است و برای کاربردهای مختلف مناسب است.
1. فرآیند گالوانیزه گرم-(روش اصلی)
کویل‌های گالوانیزه عمدتاً با استفاده از فرآیند گالوانیزه گرم- تولید می‌شوند. این شامل غوطه ور کردن ورق های فولادی نازک در حمامی از روی مذاب است تا یک لایه روی به سطح بچسبد. فرآیند گالوانیزه پیوسته-که در آن فولاد مارپیچ به طور مداوم از حمام روی عبور می‌کند-در حال حاضر روش غالب است.
2. فرآیند Galvannealing
روش دیگر فرآیند galvannealing است که در آن فولاد بلافاصله پس از خروج از حمام روی تا حدود 500 درجه حرارت داده می شود تا یک لایه آلیاژ روی-آهن تشکیل شود. کویل های گالوانیزه تولید شده از طریق این روش چسبندگی رنگ و جوش پذیری بسیار خوبی دارند.
3. فرآیند گالوانیزه کردن الکترو-
الکترو-گالوانیزه کردن نیز برای تولید کویل های گالوانیزه استفاده می شود. با این حال، پوشش حاصل نازک‌تر است و مقاومت در برابر خوردگی آن کمتر از روش شیب{1}} داغ است.
4. روش های تصفیه سطحی
بسته به عملیات سطح اعمال شده، فرآیندهای تولید را می توان به انواع دیگری مانند غیرفعال کردن، روغن کاری و آب بندی لاکی طبقه بندی کرد. قابل ذکر است، عملیات غیرفعال سازی به طور موثری تشکیل زنگ (به ویژه "زنگ سفید") را در طول ذخیره سازی و حمل و نقل در شرایط مرطوب به حداقل می رساند.
